شب چله شاد باد!

قدیمها شبای پاییز و زمستون که  سرد بود و سوم سیاه[1] میومد یه اتاق کاهگلی بود و یه اجاق. مردا و پسرای خونه میرفتن جنگل و کوههای اطراف، هیزم میاوردن برای سر سیاه زمستون. تا سقف خونه رو پر میکردن از کنده ی بنه[2] و باریشن[3] و کهکم[4]. 

مادرها هم اجاق رو روشن میکردن و غذایی میپختن و چنتا کنده ی کلفت مینداختن توی اجاق؛ تا برای شب، خرگ[5] بیفته. شب، خرگ ها رو میکشیدن نزدیک و دم اجاق تا گرمای بیشتری بده. پتوی گرم رو هم میکشیدن سرشون تا صبح میخوابیدن. بیرون هم ننه سرما بود که لباس عروس به در و دیوار و کوه و دشت می پوشوند.

---

[1] Sūm – e - sēyāسرمای بسیار شدید

[2] Baneدرختی بومی سرتاسر  زاگرس پیر؛ پسته ی وحشی که در جنگل و کوهساران اطراف می روید

[3] Bārēšanدرخت الوک، بادام کوهی

[4] Kahkom

[5] Xorgزغال گداخته

قدمت بر چشم ننه سرما ( به یادداشت نخستین شب یخبندان امسال )

عکس از: منوچهر هاشمی، در مسیر « اُوشه »

دیشب ننه سرما با گیسهای سفیدش از راه رسید و بقچه ش رو که  باز کرد؛ سرما و یخ و یخبندون بود و شبهای گرم و پرخاطره کنار هم و بخاری نفت سوزی که تا صبح پرت پرت کنون میسوخت و تویی که عمیق به خواب میرفتی؛ بی استرس فردا و عقب موندن از این و اون و  چک های برگشتی و طلبکار و شبهای والیوم و کلونازپام.

   یاد ش بخیر قدیما

سال خوب

بارش در علی آباد  – همانند دیگر نقاط فلات ایران - به دلیل اتکای زندگی مردم به کشاورزی و باغداری، از اهمیت فراوانی برخوردار است.

 سالی که باران و رعد و برق فراوانی پدیدار شود را قدیمی ها « سال خوب » می نامند .

 فصل بارش در این منطقه از پاییز و آبان ماه شروع می شود و نرمال آن چنین است که دو تا سه باران در پاییز ببارد. 

به باور قدیمی ها، اگر در پاییز بارش و رعد و برق فراوان اتفاق بیافتد، آن سال خشکسالی می شود و سال، بد است. همچنین قدیمی ها بر این باور هستند که باران های زیاد در پاییز باعث می شود دمبل[1] زیادی در بهار آینده در دشت و طبیعت بروید.

---

[1] Dambalدنبلان کوهی