X
تبلیغات
علی آباد کمین: اندوه دیروز - ابزارهای از یاد رفته: میخ طویله

علی آباد کمین: اندوه دیروز

کُرزه، کرت های باغستان رز را گویند به لهجه ی مردمان علی آباد.

ابزارهای از یاد رفته: میخ طویله

میخ طویله[1]

یکی از ابزارهای پر کاربرد در زندگی مردمان قدیم علی آباد، « میخ طویله » است. این ابزار آهنین – چنان که در تصویر می بینید – از یک میخ آهنین به بلندای 20 سانتی متر و حلقه ای آهنین تشکیل شده که آهنگران قدیم این حلقه را از سوراخی که در سر میخ ایجاد می کرده اند می گذراندند. یک طرف میخ طویله – یعنی همان طرف که حلقه قرار دارد – جای کوبش است و سمت دیگر آن که نوک تیز است محل فرو رفتن در زمین یا دیوار است.

میخ طویله دو کاربرد عمده داشته است. نخست به عنوان ابزاری برای نگه داشتن خر و اسب و قاطر در یک جا و جلوگیری از فرار کردن آن ها؛ بدین صورت که هنگامی که مردمان قدیم می خواستند خر یا اسب و قاطر خود را در یک جا ثابت نگه دارند، میخ طویله را محکم در زمین می کوبیدند تا فرو رود. سپس افسار چارپا را از درون حلقه ی میخ طویله می گذراندند و گره می زدند. در این حال، چارپا توانای رفتن به این سو و ان سو و فرار را نداشت و کشاورز یا پیشه ور قدیم می توانست به راحتی به کار خود بپردازد.

دومین کاربرد عمده ی میخ طویله، استفاده از آن به عنوان یک تکیه گاه برای آویزان کردن اجسام بوده است. میخ طویله را در دیوار یا سطحی دیگر می کوبیدند و اجسام مختلف را به آن آویزان می کردند.

در گذشته، غربت ها[2] کار تولید ابزار آهنین و به طور کل چلنگری و آهنگری را بر عهده داشتند.

 



[1] mēx - tavēle

[2] Qorbatکولی 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم شهریور 1391ساعت 21:6  توسط حجت هاشمی  |